Langsung ke konten utama

OBROLAN DINA TELEPON



Carita Pondok Lili Guntur



1
               

Wanci haneut moyan Abdul karek hudang. Manehna mah geus biasa, hudang sare teh beurang wae. Teu tuluy ka cai kalah ngadon cindekul dina korsi dipatengahan. Top kana remot,ngahurungkeun tivi. Unggal cenel di pilih. 
                Ku  Abdul tadi kadenge, memeh indit dines pamajikanana nyarita bangun anu humandeuar ka si Cikal,”Hirup teh meni asa ripuh-ripuh teuing, teu weleh wae kurang!”Pokna.
                Ngadenge indungna nyarita kitu si Cikal teu nembal. Jongjon dangdan nilik diri hareupeun kaca eunteung.
                Omongan pamajikanana model kitu saeutikna  keur Abdul mah ngajadikeun hiji pamikiran. Sirah Abdul karasa koleng. Kumaha carana atuh hayang hirup ma’mur? Pangabutuh sapopoe kacumponan,budaksakola kabiayaan nepika jucungna  jadi sarjana.
                Abdul ngunial cengkat. Koloyoh ka vaviliun. Gek dina korsi nyanghareupan meja tulis paranti baranggawe nyieun berita atawa nyiapkeun skrip keur bahan ngajomantara (siaran). Top kana Koran susuganan aya artikel alus. Tapi harita pikiran Abdul bener-bener keur teu mood. Inspirasi ngadadak mintul euweuh ideu keur nyieun skrip bahan siaran engke peuting.

2
                Saparapat jam memeh on air, Abdul kakara datang. Manehna mah tara lila-lila nongkrong di studio. On time we muru jam siaran,waktuna ngajomantara (mengudara). Jadwal siaran Abdul bagian peuting. Ti jam sapuluh nepika wanci janari. Si Kalong we sugan mah!
                “Tadi teh aya telepon Kang!” Cek si Kepul pagawe bagian office boy waktu mireungeuh Abdul datang.
                “Ti saha Pul?”
                “Ti Mamah Seli. Saurna engke bade nelepon deui ka …1020.”
                Abdul ngaleos ka ruang persiapan. Panceg tabuh sapuluh si Pres kaluar tirohangan siaran,karek beres nutup acara. Giliran Abdul ayeuna on air  ngokolakeun acara ‘Gunem Catur’ mangrupa obrolan dina bahasa Sunda dipasieup ku lagu-lagu Sunda pinilih.
                Abdul ngamimitian ngajomantara. Sorana semu rada-rada peuyeuh tapi cukup dipikaresep ku para pendengar,pangpangna ku kaum hawa. Sabada nepikeun salam ka para pendengar,Abdul tuluy  muter lagu anu dipilandep ku Mamah Seli. Basa lagu ngaleu dijomantara, lampu hejo anu naplok dina meja siaran hurung kikiceupan tandana aya telepon asup. “Biasa yeuh anu hayang ngobrol dibelakang,”gerentes hate Abdul. Gancang gagang telepon di angkat.Sangkaan Abdul teu nyalahan, nu asup tetela Mamah Seli.
                “Hallo…?”
                “Lagu kalandep pangheulana di puter…”Cek sora tina telepon anu taya lian Mamah Seli.
                “Ih atuh trik penyiar! Saha heula penyiarna…Abdul hehehe…”
                “Dasar penyiar cegos,bisa we mancing na teh da ngarah ditelepon!”
                “Keun wae cegos oge da kasep.”
                “Narsis pisan ieu mah yeuh,penyiar nu hiji ieu!Aya leuwihna deuih,purunyus…!”
                “Purunyus teh ieuh tandana bergairah cek Doel Soembang oge, jadi lamun boga salaki kudu kanu purunyus!”
                “Ih meni tara daek eleh omong,abong penyiar!”
                “Hahaha….Eh,tadi ‘Neneng’ cenah nelepon,katarima ku si Kepul?”
                “Enya!”
                “Hebat! Sisinanteneun aya keberanian nelepon wayah kieu,malem-malem? Na kamana kitu ingkang caroge?”
                “Keur euweuh!
                “Paingan! Jeung saha atuh ayeuna di rumah?”
                “Nya sorangan atuh, gulang-guling nangkeup radio. Tiris eung…kesepian!”
                “Kaciaan de lu..!”
                “Omat,kadieu ke nya,pulang siaran!”
                “Teu mawa motor. Barabe naek angkot mah.”
                “Tulungan ieuh…”
                “Naon tea…?”
                “Teu kuat tiris,hayang dikeukeupan omat ke kadieu!”
                “Nu gehel! Naha kamana atuh cenah salaki teh teu boga kakarunya pamajikan sina gulang guling
sorangan?”
                “Kaindungna meureun,teuing da geus dua peuting indit na teh! Omat nya,ke pulang siaran kadieu!Naek taksi we!”
                “Teu boga keur ongkosna.”
                “Ieu mah penyiar,lagu teh ngan teu boga duit we! Iraha rek bengharna,loba duit?”
                “Ih matak teu beunghar loba harta oge Gusti nyaaheun. Sigana lamun sayah loba duit bakal balakacius,sabab loba modal! Cacakan tara boga duit tapi angger setia….Selingkuh Tiada Ahir,hahaha…Loba oplet mengkol cek si Boni oge penyiar mah!”
                “Bongan tiheula di ajak kawin ku ieu embung,padahal lamun kawin ka ieu mah pasti bakal senang moal kakurangan duit,atuh budak dibiayaan kuliah.”
                “Atuda didinya mah mahiwal,kawin randa hayang raramean,hayang ondangan sagala jeung naggap dangdut. Ngomong-ngomong,kumaha,kumaha, sugema henteu ayeuna boga salaki kanu boga title haji teh? Hehehe…”
                “Tong nyarita kitu ieuh bisi di dengkek. Sok jadi ararambek ieu mah.”
                “Hehehe…tuang we…!Eh….keheula nya,tutup heula telepona,lagu tuh geus beak,saya rek nyarita heula ka udara.”Abdul nutup obrolan.

3

                “Enjing teh Kang kaping 20…,listrik …”Omong pamajikan Abdul,isuk-isuk memeh indit ka pabrik.”Inda deuih teu acan mayar biaya pemantapan belajar, nukagungan bumi deuih tos nga –sms- nyuhunkeun ditransferkeun,naek saurna teh taun ieu mah pangaos kontrakkan teh.”
                Isuk keneh pamajikanana geus laporan. Abdul teu nyarita. Harita pamajikanana tuluy munjungan,sun tangan,ngok nyium pipi kenca katuhu,”Abdi angkat Kang,assalaamu’alaikum,”pokna pamit.
                “Wa’alaikum salam,”tembal Abdul.
                Sedengkeun si Cikal mah tadi oge geus indit.Geus meh sabulan indit sakolana  rebun wae,cenah mah keur aya kegiatan pemantapan belajar disakolana,sakeudeung deui ujian.
                Sajungna nu jadi pamajikan Abdul ngahuleng.”Kamana aing nyiar duit…loba pisan pangabutuh yeuh?Poe naon ieu teh…? Mh tadi peuting Mamah Seli hayang dipanggihan,keun ayeuna sugan ah rek dilelepon,jam sabaraha nya ieu teh…? Ah can jam dalapan,sugan we aya keneh di rumah…”Abdul ngomong sorangan jero hate.
                Kabeneran anu ditelepon teh keur aya di imah.
                “Sok atuh buru kadieu,da euweuh sasaha di imah oge.”
                “Jeger iraha pulangna?” Cek Abdul,nyebut jeger teh kasalakina Mamah Seli.Mun teu nyebut jeger,satpam,kitu  sesebutan Abdul ka salaki Mamah Seli.
                “Nyao iraha pibalikeunana oge.”
                “Bet kitu sih kasalaki teh?”
                “Inditna oge meunang nyarekan! Bongana…”
                “Hahaha…bongana naon ieuh?Nguciwakeun goreng gawe…?”
                “Heu-euh! Letoy! Nyao ah,menggeus! Buru atuh ari rek ka rumah? Teu kuat yeuh, jangar kana sirah,kudu geuwat dibedahkeun…!”
                “Mening di luar we!
                “Dimana?”
                “Ku sayah ayeuna ditunggu di rumah makan nu biasa….”
                “Terus…?”
                “Tah engke geus aya di rumah makan urang ngarencana,neangan tempat anu merenah,”Abdul nutup obrolan.***



Komentar

Postingan populer dari blog ini

LEGENDA RADEN KALUNG

Can kabejakeun aya urang Mahmud tiwas alatan titeuleum di Citarum,atawa palastra kabawa caah. Pangna kitu,cenah, aya nu ngajaga jeung anu ngalingling nyaeta Raden Kalung anu ngageugeuh walungan Citarum. Saha anu sabenerna Raden Kalung teh? Jeung naon sababna Raden Kalung bageur katurunan Mahmud? Cek ujaring carita, baheula sakitar abad ka 15, mangsa jumenengna Eyang Abdul Manaf alias Eyang Mahmud, kungsi kabejakeun yen Eyang Abdul Manaf teh kantos meunang panangtang ti saurang raja jin anu ngageugeuh walungan Citarum nyaeta anu katelah Raden Kalung. Ari wujudna Raden Kalung, satengah awakna ka luhur jirim manusa, satengah awakna ka handap jirim oray. Raden Kalung susumbar nangtang Eyang Abdul Manaf,pokna, mun aya jelema mampuh ngelehkeun kasaktianana,manehna jangji rek bae’at ngagem agama Islam sarta eta jalma anu geus ngelehkeun manehna rek dijadikeun guru sajati. Ngadangu Syekh Abdul Manaf di tangtang ku bangsa jin, salahsaurang murid Syekh Abdul Manaf  nyaeta Abdulah Ge...

Falsafah Pandawa Nurutkeun Sunan Kalijaga

Seni pawayangan teh mibanda fungsi salaku media geusan nepikeun rupa-rupa informasi katut pesan moral kamanusaan.  Cenah baheula aya waliyulloh nyaeta Sunan Kalijaga anu ngagunakeum seni pawayangan mangrupa media da'wahna.  Salaku wali anu disegani, Sunan Kalijaga, dina prakna mintonkeun pagelaran wayang (saratna) Ki Dalang jeung para nayagana kudu ngabogaan wudu. Ilaharna pagelaran wayang dimimitian ti bada isya rengse ngagayuh ka subuh.  Sunan Kalijaga nyiptakeun gamelan wayang sajodo anu dingaranan Kiyai Nagawilaga jeung Kangjeng Kiyai Guntur Madu.  Gamelan ieu ngalambangkeun dua kalimah syahadat anu satuluyna disebut Nyai Saketi jeung Kiyai Saketi (nepika kiwari di daerah Jawa saban malem Jumaah Kaliwon anu puncakna langsung salila bulan Mulud sok diayakeun ritual upacara Sekaten).  Gamelan Nyai Sekati jeung Kiyai Sekati diperenahkeun dihareupeun masjid.  Sakur nu ngadeudeul kudu asup ti lebah lawang saketeng anu disebut gapura (di coko...
Heri Heryadi: Alokasi Dana Kebudayaan “bacacar”                 Pertengahan Pebruari 2016 penulis sempat mengadakan perbincangan   dengan tokoh seni budaya Kabupaten Bandung,Drs.Herry Heryadi(Ketua Pasebban Kab.Bandung   periode 2010- 2015/ periode 2015-20120),beliau juga adalah Pupuhu Caraka Sundanologi. Perbincangan dilakukan dirumahnya yang sejuk,kawasan Kampung Burujul Desa Mekar Rahayu.Kami berbicara tentang masalah   capaian pembangunan bidang kebudayaan di Kabupaten Bandung yang dinilai sejumlah pihak perkembangannya tidak jelas.  Menurut  Herry Heryadi  yang lebih akrab dengan sapaan Abah Awi, setidaknya ada tiga hal yang menjadi penyebab kurang berkembangnya pertumbuhan pembangunan bidang kebudayaan di Kabupaten Bandung. Pertama,  yang memberikan penilaian bahwa  pembangunan bidang kebudayaan di Kabupaten Bandung kurang berkembang akibat  dia ya...